ฝึกพูดภาษาอังกฤษเบื้องต้น

พูดภาษาอังกฤษแบบง่ายๆ

     คือระดับเบื้องต้นค่ะ ไม่ได้ใช้คำศัพท์แบบระดับสูง เรียกว่าพอเอาตัวรอด หรือแก้ขัดไปก่อน ถ้าอยากเก่งต้องฝึกฝน และฝึกฝนค่ะ ขออนุญาตทำความเข้าใจกันก่อนนะคะ คือการพูดภาษาอังกฤษนั้นแตกต่างจากภาษาไทยของเรามาก คือ ภาษาของเขานั้นเสียงสระ พยัญชนะ นั้นเปลี่ยนแปลงได้ ต้องอาศัยเสียงของเจ้าของภาษาและพจนานุกรมดีๆ ได้มาตรฐาน แล้วออกเสียงหนักเบาให้เหมือนเขาเด๊ะ ห้ามออกเสียงตามใจฉัน มิฉะนั้นจะไม่มีใครเขาฟังเข้าใจนะคะ ต้องหมั่นฝึกฝนนะคะ

ขอเริ่มด้วยวิธีการถามนะคะ How to ask 

What ว็อท อะไร         who ฮู ใคร  

Where แวร์ ที่ไหน       When เวน เมื่อไหร่

Which วิช สิ่งไหน        Why วาย ทำไม 

What time ว็อท ไทม์    กี่โมงแล้ว

 How ฮาว อย่างไร        

 How much ฮาว มัช ราคาเท่าไหร่

 How many ฮาว มัช   จำนวนเท่าไร

 นั่นคือการถามแบบสั้นๆ พอเข้าใจนิดๆ  คราวนี้เราจะเริ่มเพิ่มความยาวของประโยค

 ประโยคที่ชาวตะวันตกนิยมพูดมักเป็นเรื่องของสุขภาพ สภาพอากาศ  เขาจะไม่ถามเรื่องส่วนตัวกัน เรื่องนี้เป็นเรื่องสำคัญ นี่คือความแตกต่างทางวัฒนธรรม เพราะฉะนั้นบางคำถามในภาษาไทยของเรา เมื่อถามเป็นภาษาอังกฤษแล้วจะฟังเหมือนว่าเราไปก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวเขาเช่น กินข้าวยัง ไปไหน มาทำอะไรที่นี่   ทำงานที่ไหน น้องแต่งงานยัง รายได้ดีไหม  ดูอ้วนขึ้นนะ   ประโยคเหล่านี้ฝรั่งเขาถือว่าหยาบคายมาก เพราะคนในครอบครัวเขายังไม่ถามกัน

 มาเริ่มกันเลยค่ะ

 ประโยคทักทายถามไถ่สารทุกข์

1.   Hi,how are you  doing? ไฮ ฮาว  อาร์ยู ดู๊อิง  สบายดีไหม

2.   Hi,  how   are  you ? ไฮ ฮาว อ๊าร์ ยู   สบายดีไหม

3.  Hi,how  have you been ? ไฮ ฮาว แฮฟ ยูบี๊น   สบายดีไหม  (ใช้ในกรณีที่ไม่เจอกันนานมาก

 4.   I ' m  very well ,thank you .And you ?

      แอ่มเว้รี่เวล แธ้งคิว แอ่นด์ยู่ 

      ดิฉันสบายดีค่ะ  ขอบคุณมากค่ะที่เป็นห่วง แล้วคุณล่ะคะ

      การขอตัว

5.   I have to leave now.ไอแฮฟทูลีฟนาว

      ดิฉันต้องไปแล้วค่ะ

      การถามเวลา

6.   Could you tell me the time,please?

      คูดยูเท้ลมีเดอะไทม์ พลีส

      คุณช่วยบอกได้ไหมคะว่า เวลาเท่าไร

7.   Do you have the time ?

      ดูยูแฮฟเดอะไทม์

      การเดินทาง

8.   How was your trip?

      ฮาววอซยัวร์ทริป

      การเดินทางเป็นอย่างไรบ้าง

9.   How 's the weather like? ฮาวซฺเดอะเว๊เธอร์ไล้

10. What 's the weather like? วอทซฺเดอะเว๊เธอร์ไล้

     ทั้งสองประโยคนี้ใช้ถามถึงสภาพอากาศ

11. It was fun. อิทวอซฟัน

12. I had a good time. ไอแฮดอะกึ้ดไทม

     สนุกมาก

13.  It was the first time I had gone  abroad.

       อิทวอซเดอะเฟิร์สทฺไทมอ่ายแฮดกอนอะบร้อด

       เป็นครั้งแรกที่ฉันไปต่างประเทศ

  ถาม-ตอบ ข้อมูลส่วนตัว

Q 1: What's your name? คุณชื่ออะไร
A1: Peter. ปีเตอร์

 

Q 2: Where are you from? / Where do you come from? คุณมาจากไหน
A 2: I'm from ... I come from ... ฉันมาจาก.......

 

Q 3: What's your surname / family name? คุณนามสกุลอะไร
A 3: Smith. สมิธ

 

Q 4: What's your first name? คุณชื่ออะไร
A 4: Tom. ทอม

Q 5: What's your address? ที่อยู่ของคุณคือที่ไหน
A 5: 7865 NW Sweet Street 7865 นอร์ธเวสต์ ถนนสวีท

Q 6: Where do you live? คุณอาศัยอยู่ที่ไหน
A 6: I live in San Diego. ฉันอาศัยอยู่ที่ ซาน ดิเอโก

Q 7: What's your (tele)phone number? คุณหมายเลขโทรศัพท์อะไร
A 7: 209-786-9845

Q 8: How old are you? คุณอายุเท่าไร
A 8: Twenty-five. I'm twenty-five years old. ยี่สิบห้า. ฉันอายุ 25 ปี

Q 9: When / Where were you born? คุณเกิดเมื่อไร ที่ไหน
A 9: I was born in 1961 / Seattle. ฉันเกิดในปี ค.ศ. 1961 ที่ซีแอตเติ้ล

Q 10: Are you married? / What's your marital status? คุณแต่งงานหรือยัง / สถานภาพการสมรสของคุณเป็นอย่างไร
A 10: I'm single. ฉันยังโสด

Q 11: What do you do? / What's your job? คุณทำอาชีพอะไร
A 11: I'm a librarian. ฉันเป็นบรรณารักษ์

Q 12: Where did you go? คุณไปไหนมา
A 12: I went to a friend's house. ฉันไปบ้านเพื่อนมา

Q 13: What did you do? คุณได้ทำอะไร
A 13: We played video games. เราเล่นวีดิโอเกมส์

Q 14: Where were you? คุณอยู่ที่ไหน (ถามที่เคยอยู่ในอดีต)
A 14: I was in New York for the weekend. ฉันอยู่ในนิวยอร์กตอนสุดสัปดาห์

Q 15: Have you got a car / job / house / etc.? คุณมีรถ / งาน / บ้าน ฯลฯ หรือเปล่า
A 15 : Yes, I've got a good job. ใช่ เรามีงานที่ดีทำ

Q 16: Have you got any children / friends / books / etc.? คุณมีบุตร / เพื่อน / หนังสือ ฯลฯ บ้างไหม
A 16: Yes, I've got three children - two boys and a daughter. ใช่ เรามีบุตร 3 คน เป็น ชาย 2 คน หญิง 1 คน

Q 17: Can you play tennis / golf / football / etc.? คุณเล่นเทนนิส / กอล์ฟ / ฟุตบอล / ฯลฯ เป็นไหม
A 17: Yes, I can play golf. ใช่ ฉันเล่นกอล์ฟได้

Q 18: Can you speak English / French / Japanese / etc.? คุณพูดภาษาอังกฤษ/ ฝรั่งเศส / ญี่ปุ่น ฯลฯ ได้ไหม
A 18: No, I can't speak Japanese. ไม่ได้ ฉันพูดญี่ปุ่นไม่ได้

Q 19: Could you speak English / French / Japanese / etc.? when you were five / two / fifteen / etc. years old? คุณพูดภาษาอังกฤษ/ ฝรั่งเศส / ญี่ปุ่น ฯลฯ ได้ไหม ตอนคุณอายุ 5 / 2 / 15 / ฯลฯ ปี
A 19: Yes, I could speak English when I was five years old. ใช่ ฉันพูดภาษาอังกฤษได้เมื่ออายุ 5 ขวบ

Saying Hello พูดทักทาย

Q 20: How do you do? คุณสบายดีไหม
A 20: How do you do. Pleased to meet you. ยินดีที่เพบคุณ

Q 21: How are you? คุณสบายดีไหม
A 21: Fine, thanks. And you? สบายดี ขอบคุณ แล้วคุณล่ะ

Shopping เมื่อช็อปปิ้ง

Q 22: How can I help you? / May I help you? คนขาย: จะให้ช่วยอะไรบ้าง
A 22: Yes. I'm looking for a sweater. คนซื้อ: ครับ กำลังมองหาเสื้อสเวตเตอร์สักตัว

Q 23: Can I try it on? คนซื้อ: ขอลองได้ไหม
A 23: Sure, the changing rooms are over there. คนขาย: ได้ซีครับ ห้องลองเสื้ออยู่ตรงโน้นครับ

Q 24: How much does it cost? / How much is it? คนซื้อ: ราคาเท่าไร
A 24: It's $45. คนขาย: 45 เหรียญ

Q 25: How would you like to pay? คนขาย: คุณจะจ่ายยังไงครับ
A 25: By credit card. คนซื้อ: ใช้บัตรเครดิต

Q 26: Can I pay by credit card / check / debit card? คนซื้อ: ฉันจะจ่ายโดยใช้ บัตรเครดิต / เช็ค / บัตรเดบิต ได้ไหม
A 26: Certainly. We accept all major cards. คนขาย: ได้ซีครับ เรารับบัตรเครดิตยี่ห้อใหญ่ ๆ ทุกยี่ห้อ

Q 27: Have you got something bigger / smaller / lighter / etc.? คนซื้อ: คุณมีตัว ที่ใหญ่กว่า / เล็กกว่า / เบากว่า / ฯลฯ หรือไม่
A 27: Certainly, we've got a smaller sizes as well. คนขาย: มีครับ ขนาดเล็กกว่าเราก็มี

Asking Something Specific ถามคำถามเจาะจง

Q 28: What's that? นั่นอะไรน่ะ
A 28: It's a cat! แมว

Q 29: What time is it? เวลาเท่าไร
A 29: It's three o'clock. 3 นาฬิกา

Q 30: Can / May I open the window? ฉันขอเปิดหน้าต่างได้ไหม
A 30: Certainly. It's hot in here! ได้ซีครับ ข้างในนี่ร้อน

Q 31: Is there a bank / supermarket / pharmacy / etc. near here? มีธนาคาร / ซูเปอร์มาเก็ต / ร้านขายยา / ฯลฯ ที่อยู่ใกล้ ๆ บ้างไหม
A 31: Yes. There is a bank on the next corner next to the post office. มีครับ มีธนาคารแห่งหนึ่ง ที่มุมถนนถัดไปติดกับที่ทำการไปรษณีย์

Q 32: Where is the nearest bank / supermarket / pharmacy / etc.? ธนาคาร / ซูเปอร์มาเก็ต / ร้านขายยา / ฯลฯ ที่ใกล้ที่สุดอยู่ที่ไหนครับ
A 32: The nearest pharmacy is on 15th street. ร้านขายยาที่ใกล้ที่สุดอยู่ที่ถนนหมายเลข 15

Q 33: Who wrote / invented / painted / etc. the ...? ใครคือผู้ เขียน / ประดิษฐ์ / วาด ภาพ / ฯลฯ .....
A 33: Hemingway wrote "The Sun Also Rises". เฮมิงเวย์เขียนหนังสือ "The Sun Also Rises"

Q 34: Is there any water / sugar / rice / etc.? มีน้ำ / น้ำตาล / ข้าว ฯลฯ บ้างไหม
A 34: Yes, there's a lot of sugar left. มีครับ มีน้ำตาลเหลืออยู่เยอะทีเดียว

Q 35: Are there any apples / sandwiches / books / etc.? มีแอปเปิ้ล / แซนด๋วิช / หนังสือ / ฯลฯ บ้างไหม
A 35: No, there aren't any apples left. ไม่มีครับ ไม่มีแอปเปิ้ลเหลืออยู่เลย

Q 36: Is this your / his / her / etc. book / ball / house / etc.? นี่คือ หนังสือ / ลูกบอล / บ้าน / ฯลฯ ของคุณ / ของเขา / ฯลฯ ใช่ไหมครับ
A 36: No, I think it's his ball. ไม่ใช่ครับ ฉันคิดว่าเป็นลูกบอลของเขา

Q 37: Whose is this / that? สิ่งนี้ / สิ่งนั้น เป็นของใคร
A 37: It's Jack's. เป็นของแจ๊ก

Questions with 'Like' คำถามที่มีคำว่า ‘like' (like แปลว่า ‘ชอบ' หรือ ‘คล้าย' หรือ ‘มีลักษณะ')

Q 38: What do you like? คุณชอบอะไร
A 38: I like playing tennis, reading and listening to music. ฉันชอบเล่นเทนนิส, อ่านหนังสือ และฟังเพลง

Q 39: What does he look like? เขามีลักษณะเป็นยังไง
A 39: He's tall and slim. เขาสูงและผอม

Q 40: What would you like? คุณชอบอะไร
A 40: I'd like a steak and chips. ฉันชอบสเต็กและชิป

Q 41: What is it like? มันมีลักษณะเป็นอย่างไร
A 41: It's an interesting country. มันเป็นประเทศที่น่าสนใจประเทศหนึ่ง

Q 42: What's the weather like? อากาศเป็นอย่างไรบ้าง
A 42: It's raining at the moment. ตอนนี้ฝนตก

Q 43: Would you like some coffee / tea / food? คุณจะรับกาแฟ / ชา / อาหาร บ้างไหม
A 43: Yes, thank you. I'd like some coffee. ครับ ขอบคุณครับ ขอรับกาแฟแล้วกันครับ

Q 44: Would you like something to drink / eat? จะรับอะไรดื่ม / ทาน ไหมครับ
A 44: Thank you. Could I have a cup of tea? ขอบคุณครับ ขอชาสักถ้วยได้ไหมครับ

Asking for an Opinion พูดขอความคิดเห็น

Q 45: What's it about? มันเกี่ยวกับอะไร
A 45: It's about a young boy who encounters adventures. เกี่ยวกับเด็กชายคนหนึ่งซึ่งเผชิญเรื่องผจญภัย

Q 46: What do you think about your job / that book / Tim / etc.? คุณคิดยังไงเกี่ยวกับ งานของคุณ / หนังสือเล่มนั้น / ทิม / ฯลฯ
A 46: I thought the book was very interesting. ฉันคิดว่าหนังสือเล่มนั้นน่าสนใจมาก

 Q 47: How big / far / difficult / easy is it? มันใหญ่ / ไกล / ยาก / ง่าย ขนาดไหน (ใช้ it = เอกพจน์)
A 47: The test was very difficult! ข้อสอบยากมาก

Q 48: How big / far / difficult / easy are they? มันใหญ่ / ไกล / ยาก / ง่าย ขนาดไหน (ใช้ they = พหูพจน์)
A 48: The questions were very easy. คำถามง่ายมาก

Q 49: How was it? มันเป็นอย่างไรบ้าง
A 49: It was very interesting. มันน่าสนใจมาก

 Q 50: What are you going to do tomorrow / this evening / next week / etc.? คุณกำลังจะทำอะไรพรุ่งนี้ / เย็นนี้ / สัปดาห์หน้า / ฯลฯ
A 50: I'm going to visit some friends next weekend. ฉันจะไปเยี่ยมเพื่อนสุดสัปดาห์หน้า

 Suggestions คำแนะนำ

Q 51: What shall we do this evening? เราจะทำอะไรกันดีเย็นนี้
A 51: Let's go see a film. ไปดูหนังกันเถอะ

Q 52: Why don't we go out / play tennis / visit friends / etc. this evening? ทำไมเราไม่ออกไปข้างนอก / เล่นเทนนิส / ไปเยี่ยมเพื่อน / ฯลฯ กันเย็นนี้
A 52: Yes, that sounds like a good idea. ใช่ ฟังดูเข้าท่าทีเดียว

เกมภาษาอังกฤษที่เหมาะสำหรับครูไทยสามารถนำเอาใช้สอนในห้องเรียน

กมภาษาอังกฤษที่เหมาะสำหรับครูไทยสามารถนำเอาใช้สอนในห้องเรียน นี่เป็นเกมที่เยี่ยมมากที่ท่านสามารถนำเอาไปเล่นกับเด็กๆนักเรียนของท่าน หากท่านประสงค์ที่จะก็อปปี้เกม เหล่านี้และพริ๊นออกไปใช้ท่านสามารถ click here

Airplane competition: เริ่มด้วยการให้นักเรียนทำเครื่องบินกระดาษขึ้นมา ให้นักเรียนยืนเรียงกันเป็นแถวและลองร่อนเครื่องบินนั้น จากนั้น กำหนดคะแนนให้กับของแต่ละอย่างในห้อง เช่น โต๊ะมี 5 คะแนน ประตูมี 10 คะแนน ถังขยะมี 20 คะแนน ถามคำถามนักเรียน หากนักเรียนตอบถูกจะได้ร่อนเครื่องบินหนึ่งครั้ง โดยพยายามร่อนให้เครื่องบินกระดาษไปลงตรงเป้าหมายเพื่อเก็บคะแนนให้ได้มากที่สุด เกมนี้เหมาะจะเล่นเป็นทีมArt Gallery: เกมนี้เหมาะสำหรับการทบทวนคำศัพท์ เริ่มด้วยการลากเส้นสี่เหลี่ยมบนกระดานให้ใหญ่พอที่นักเรียนแต่ละคนจะสามารถวาดรูปลงไปได้ ให้นักเรียนเขียนชื่อของตัวเองเหนือกรอบสี่เหลี่ยมนั้น จากนั้นครูพูดคำออกมาและให้นักเรียนวาดรูปตามคำนั้น (ควรเป็นคำนามง่ายๆ เช่น "dog, bookcase, train" หรือพูดออกมาในรูปโครงสร้างของกริยาก็ได้ เช่น "draw a man running, eating cake, sleeping" หรือคำคุณศัพท์เช่น "draw a big elephant, an angry lion, an expensive diamond ring") พอนักเรียนวาดเสร็จ ครูก็ให้คะแนนกับนักเรียนแต่ละคน จากนั้นเริ่มรูปใหม่ต่อไป นักเรียนคนที่ได้คะแนนสูงสุดเมื่อเกมสิ้นสุดลงคือผู้ชนะ Backs to the Board Game: เกมนี้เหมาะกับนักเรียนที่เรียนชั้นสูง แบ่งนักเรียนออกเป็นสองทีม ให้แต่ละทีมส่งตัวแทนมาหน้าชั้นหนึ่งคน ยืนหันหลังให้กระดานดำ ครูเขียนคำหรือวาดรูปบนกระดานดำ เช่น "hamburger" สมาชิกในทีมต้องพยายามอธิบายคำให้เพื่อนทายให้ได้ เช่น You can buy it in McDonalds, it's got cheese and ketchup in it. นักเรียนทีมไหนตอบได้ก่อนทีมนั้นได้คะแนน Basketball: เป็นเกมให้นักเรียนโยนบอลลงตะกร้า จะเป็นถังขยะ กล่อง หรืออะไรก็ได้ เริ่มต้นด้วยการถามคำถามนักเรียนคนที่ 1 นักเรียนที่ตอบถูกจะได้โยนบอลลงตะกร้า หากโยนลงนักเรียนได้ 2 คะแนน แต่หากบอลโดนตะกร้าแต่ไม่ลงนักเรียนได้ 1 คะแนน คนที่ได้คะแนนสูงที่สุดคือผู้ชนะ เกมนี้จะเล่นเดี่ยวหรือเล่นเป็นทีมก็ได้ Bingo: จะใช้เลขประจำตัวนักเรียน ชื่อนักเรียน รูปภาพ หรือคำก็ได้ ผู้ชนะคือคนที่บิงโกเส้นตรงได้ก่อน หรือลากเส้นบิงโกได้เต็มแผ่นก่อน Blindfold Course: สร้างเครื่องกีดขวางขึ้นในห้องเรียน ใช้โต๊ะนักเรียนหรือเก้าอี้นักเรียนก็ได้ ให้นักเรียนคาดผ้าปิดตาและช่วยบอกทางให้นักเรียนเดินเลี่ยงเครื่องกีดขวาง เช่น walk forward 2 steps, turn left, take on small step เป็นต้น เกมนี้เหมาะที่จะเล่นเป็นคู่ Blindfold Guess: ให้นักเรียนคาดผ้าปิดตาแล้วให้นักเรียนจับสิ่งของที่ครูเตรียมมา และทายว่าของชิ้นนั้นคืออะไร สิ่งของให้ทายที่ดีคือตุ๊กตาสัตว์เพราะน่าตื่นเต้นดี (ผมใช้ไดโนเสาร์มาเพิ่มบรรยากาศสนุกสนานในการเล่นเกมนี้เสมอ)   Blindfold Questions: ให้นักเรียนยืนเป็นรูปวงกลม มีหนึ่งคนคาดผ้าปิดตายืนตรงกลางวงกลมนั้น ให้นักเรียนคนที่ปิดตาหมุนรอบตัวสองสามรอบ จากนั้นให้ชี้ไปที่นักเรียนคนที่อยู่ข้างหน้าและถามคำถาม เช่น "How old are you?",  "What's your favorite food? เมื่อได้รับคำตอบแล้ว นักเรียนคนที่คาดผ้าปิดตาต้องทายชื่อของเพื่อนนักเรียนที่พูดด้วย Board Scramble: ครูเขียนพยัญชนะภาษาอังกฤษทั้งหมดคละกันลงบนกระดานดำ แต่ให้อยู่ในระดับต่ำพอที่นักเรียนจะเอื้อมถึง แบ่งนักเรียนออกเป็นสองทีมแล้วครูพูดพยัญชนะออกมาดังๆ หนึ่งตัว ใครหาพยัญชนะตัวนั้นเจอและวงกลมก่อนจะได้คะแนน ครูสามารถทำให้เกมยากขึ้นด้วยการเขียนตัวอักษรพิมพ์ใหญ่พิมพ์เล็กคละกัน และจะยิ่งยากขึ้นไปอีกหากแบ่งนักเรียนออกเป็นสี่ทีม เด็กๆ จะชอบเกมนี้มาก และสามารถเล่นได้ทั้งกับตัวอักษรและตัวเลข (ซูซี่แนะนำเกมนี้มา) Buzz: เป็นเกมนับเลข ให้นักเรียนนั่งเป็นวงกลม ส่งบอลผ่านไปยังเพื่อนคนที่นั่งถัดไปพร้อมกับนับ 1, 2, 3... เมื่อนับถึง 7 นักเรียนทั้งหมดต้องพูดขึ้นมาว่า buzz (บัซ หมายถึง เสียงผึ้งร้องหึ่งหรือเสียงเครื่องบิน แล้วนับต่อ ทุกตัวเลขที่มี 7 อยู่ต้องทำเสียงนี้ขึ้นมา (7, 17, 27, 37, ...) และทุกตัวเลขที่เป็นผลคูณของ 7 ต้องทำเสียง buzz ด้วยเช่นกัน (14, 21, 28, 35,...) Can You Actions: เกมนี้ใช้สอนการใช้"Can you...?" "Yes, I can." "No, I can't." กริยาหรือท่าทางต่อไปนี้จะทำให้เกมสนุก wiggle, dance, run quickly, hop, skip, do a star jump, do a handstand, touch your toes, cross your eyes, snap your fingers, whistle, sing  เช่น ถามนักเรียนว่า "Can you cross your eyes?" (ทำตาเขได้ไหม) หากนักเรียนตอบว่า "Yes, I can." ครูก็บอกว่า "Ok, go!" (งั้นทำให้ดูหน่อย/ปฏิบัติ) และนักเรียนก็แสดงกิริยาหรือท่าทางนั้นให้ดู หากนักเรียนตอบว่า "No, I can't" ให้ครูพูดว่า "Too bad.  Ok, can you wiggle?" (แย่จัง ถ้าอย่างนั้นหนูบิดตัวไปมาได้ไหม)    Category Tag: เลือกหัวข้อที่จะเล่นก่อน เช่น อาหาร อากาศ การคมนาคม ฯลฯ ให้นักเรียนวิ่งไปรอบๆ ห้องและครูวิ่งไล่ตาม หากนักเรียนคนไหนถูกจับได้ต้องพูดชื่อในหัวข้อนั้นมาหนึ่งชื่อ เช่น หัวข้อ food: cheese, fish, bread, etc กำหนดเวลาให้นักเรียนว่าต้องพูดภายใน 5 วินาที 10 วินาที ฯลฯ หากนักเรียนไม่สามารถพูดชื่อออกมาได้ทันเวลาหรือพูดชื่อซ้ำกับที่คนอื่นพูดไปแล้ว นักเรียนคนนั้นต้องนั่งลงรอเล่นรอบต่อไป Charades: ให้นักเรียนออกมายืนหน้าชั้นหนึ่งคน ครูกระซิบคำหรือยกป้ายภาพให้นักเรียนดู นักเรียนคนนั้นแสดงท่าทางตามคำที่ได้ยินหรือภาพที่เห็นให้เพื่อนๆ ดู นักเรียนคนไหนทายถูกว่าท่าทางนั้นคืออะไรจะเป็นคนต่อไปที่ได้ออกมาหน้าชั้น เกมนี้เหมาะกับกิริยาที่เป็นท่าทาง ครูอาจแบ่งนักเรียนออกเป็นกลุ่ม นักเรียนกลุ่มไหนทายได้ก่อนกลุ่มนั้นก็ได้คะแนน Colors in the Air: เกมนี้เหมาะกับนักเรียนประถมต้น ครูแจกกระดาษสีต่างๆ ให้นักเรียนคนละสองแผ่น ครูพูดสีออกมา เช่น "Blue" นักเรียนที่ถือกระดาษสีนั้นอยู่ก็ชูกระดาษขึ้นสูงๆ Color Circles: เป็นกิจกรรมที่เหมาะสำหรับเด็กเล็ก ครูเอากระดาษขนาด A3 มาวาดรูปวงกลมหนึ่งวงในแต่ละแผ่น ติดวงกลมไว้กับผนังแต่ละด้านในห้องเรียน เล่นเกมให้ดูเป็นตัวอย่างก่อนด้วยการที่ครูพูดว่า "Blue" แล้วหยิบดินสอสีฟ้าไประบายลงในมุมเล็กๆ ของวงกลม ทำอย่างนี้กับทุกสีที่ต้องการจะสอน จากนั้นให้นักเรียนเป็นคนเล่น โดยครูบอกว่า "Blue" นักเรียนก็ควรจะหยิบดินสอให้ถูกสีและเดินไประบายลงในวงกลม ให้ระบายนิดเดียวแล้วเรียกนักเรียนกลับ เปลี่ยนให้คนอื่นไประบายสีบ้าง Days of the Week March: ดูในเดือนมีนาคม Dog & Cat Chase: ให้นักเรียนนั่งเป็นรูปวงกลม ครูเดินรอบวงนอกของนักเรียน แตะศีรษะนักเรียนแต่ละคนไปเรื่อยๆ พร้อมกับพูดว่า "dog" จากนั้น แตะศีรษะนักเรียนคนหนึ่งแล้วพูดว่า "cat" นักเรียนคนนั้น วิ่งไล่ครูไปรอบวงกลม ครูต้องพยายามวิ่งไปนั่งในที่ว่างนั้นก่อนจะถูกนักเรียนจับได้ หากนักเรียนแตะตัวครูได้ ครูต้องเดินแตะศีรษะนักเรียนไปรอบๆ อีก หากรอบนี้นักเรียนจับไม่ได้ นักเรียนคนนั้นจะต้องเป็นฝ่ายเดินแตะศีรษะเพื่อนๆ แทน คำที่ใช้สามารถเปลี่ยนเป็นอย่างอื่นได้ตามที่ครูต้องการสอนนักเรียน Exercises: เกมนี้เหมาะสำหรับเด็กนักเรียนที่ซนและกระตือรือร้นตลอดเวลา เหมาะกับการฝึกให้นักเรียนเข้าใจคำสั่งและตัวเลขด้วย ให้นักเรียนยืนเรียงเป็นแถวหน้ากระดานและออกคำสั่ง เช่น "Jump 10 times", "Turn around 4 times" เป็นต้น หรืออาจจะใช้กริยาที่ออกแรงมากขึ้น เช่น run (ไปยังจุดๆ หนึ่ง), hop, hands up & down, touch your (body part), stand up & sit down and star jump.  Fish: ก่อนเริ่มเล่นเกมครูต้องให้นักเรียนจับคู่กันวาดรูปปลาคนละตัวและตัดออกมา ขณะที่นักเรียนวาดและตัดรูปอยู่นี้ครูเอาแถบกระดาษกาวมาติดยาวบนพื้นสองแถว ให้ห่างกันสองสามเมตร ให้นักเรียนแต่ละคู่ยืนในแนวเดียวกันหลังเส้นแถบกระดาษกาวฝั่งหนึ่ง ครูถามคำถามกับนักเรียนคนแรก หากตอบถูกนักเรียนจะได้เป่าปลา กระดาษหนึ่งครั้ง จากนั้นครูถามคำถามกับนักเรียนอีกคน หากตอบถูกนักเรียนจะได้เป่าปลา กระดาษหนึ่งครั้ง ใครที่เป่าปลาไปถึงเส้นอีกฝั่งหนึ่งก่อนคนนั้นชนะ Follow the leader: ให้นักเรียนยืนเข้าแถวข้างหลังครูและเดินตามครูไปรอบห้อง ครูทำท่าทางและพูดคำของท่านั้นออกมาดังๆ นักเรียนทำท่าและพูดตาม ท่าทางที่เหมาะจะนำมาเล่นเกมคือ wave, hello, goodbye, it's cold/hot, stop, go, run, hop, skip, crawl, walk backwards, jump, sit down, stand up Give Me Game: ครูสามารถใช้สิ่งของ หรือีแฟลชการ์ด (แผ่นรูปภาพหรือคำถามที่มีชื่อภาพหรือหมายเลขอยู่ด้านหลัง) เกมนี้เหมาะจะเล่นกับผลไม้พลาสติก เก็บผลไม้ไว้ในกล่องและหยิบออกมาทีละอย่าง จากนั้นโยนผลไม้ทั้งหมดไปทั่วห้อง (การโยนผลไม้พลาสติกไปทั่วห้องและปล่อยให้นักเรียนไล่ตะครุบผลไม้เหล่านั้นทั่วห้องเป็นการสร้างบรรยากาศสนุกสนานอย่างหนึ่ง) พอนักเรียนเก็บผลไม้ทั้งหมดได้แล้วให้ครูพูดว่า "Give me an apple" นักเรียนคนที่เก็บแอ็ปเปิ้ลได้เดินไปหาครู ยื่นผลไม้ให้ครูพร้อมกับพูดว่า "Here you are" อย่าให้นักเรียนโยนผลไม้กลับมาเพราะผลไม้อาจลอยไปทางอื่นได้ทำให้เสียเวลาไล่จับอีก Hangman: เป็นเกมเก่าแก่ที่นิยมเล่นกันมานาน เป็นเกมที่เหมาะกับการทบทวนคำศัพท์ที่เรียนมาแล้ว I spy: ครูพูดว่า "I spy with my little eye something that begins with B" (ฉันมองเห็นอะไรบางอย่างขึ้นต้นด้วยอักษร B) นักเรียนพยายามทายว่าสิ่งนั้นคืออะไร เช่น "book" คำศัพท์เกี่ยวกับสีเหมาะที่จะเล่นกับนักเรียนเล็กๆ เช่น "I spy with my little eye something that is red" Juice: นำน้ำผลไม้ขวดเล็กๆ มาที่ห้องเรียน เมื่อสอนไปได้สักพักครูก็เอาน้ำผลไม้นั้นขึ้นมาจิบ ชั่วขณะนี้นักเรียนตัวเล็กๆ จะหันไปพูดคุยกันเพราะอยากดื่มน้ำผลไม้บ้าง ให้ครูใช้โอกาสนี้สอนเด็กรู้จักประโยค "Can I have some juice, please?" ครูพูดประโยคนี้กับนักเรียนก่อนและนักเรียนพูดตาม หากนักเรียนพูดถูกต้องก็ให้นักเรียนได้จิบน้ำผลไม้นิดหน่อย ครูต้องนำน้ำผลไม้ไปที่ชั้นเรียนด้วยทุกครั้ง หลังจากนั้นสักพักนักเรียนจะพูดประโยคขอดื่มน้ำผลไม้นี้ได้อย่างถูกต้องสมบูรณ์ (หากไม่อยากให้นักเรียนดื่มจากปากขวดเดียวกัน ครูก็ควรนำแก้วพลาสติกเล็กๆ ไปไว้แบ่งด้วย) Knock-Knock: เกมนี้ควรเล่นก่อนเริ่มบทเรียน สอนให้นักเรียนรู้จักการเคาะประตูก่อนเข้ามาในห้องเรียน ขั้นตอนต่อไป ครูพูด  "Who's there?" หลังจากที่นักเรียนเคาะประตู นักเรียนจะตอบว่า "It's (Kai)" แล้วครูพูดว่า "Come in (Kai)" หรืออาจจะเลือกใช้อีกวิธีคือ พอนักเรียนเคาะประตูแล้วครูทายว่านักเรียนคนนั้นเป็นใครด้วยการพูดว่า "Is that (Kai)?" หากนักเรียนตอบว่า no ครูก็ต้องทายต่อไปเรื่อยๆ จนกว่าจะถูก ทำให้เกมสนุกยิ่งขึ้นด้วยการให้นักเรียนแต่ละคนประดิษฐ์เสียงหรือจังหวะเคาะประตูของตัวเอง Label It: เกมนี้เหมาะกับนักเรียนใหม่ทุกระดับอายุที่ต้องได้รับการฝึกฝนหรือสอนคำศัพท์ง่ายๆ หากนักเรียนสามารถแยกแยะเสียงของพยัญชนะแต่ละตัวได้ นักเรียนก็สามารถเล่นเกมนี้ได้แล้ว ใช้วิธีเขียนชื่อของสิ่งของทุกอย่างในห้องเรียนลงบนกระดาษและติดกระดาษไว้ที่ของสิ่งนั้น เพื่อทำให้นักเรียนคุ้นเคยกับชื่อเหล่านั้น จากนั้น ให้นักเรียนพูดตามขณะเก็บสิ่งของเหล่านั้นขึ้นมาแต่ละชิ้น วันต่อมาดึงป้ายชื่อออก และให้นักเรียนพูดชื่อสิ่งของเหล่านั้นทีละอย่างและนำป้ายไปแปะไว้ให้ถูกด้วย วันที่สาม ให้นักเรียนเเอาป้ายชื่อไปแปะที่ของชิ้นไหนก็ได้ที่นักเรียนต้องการ ทำกิจกรรมนี้ซ้ำสองสามวัน พอนักเรียนสามารถแปะป้ายลงบนสิ่งของได้ถูกต้องหมดโดยที่ครูไม่ต้องคอยตรวจแล้ว   ครูสามารถใช้กิจกรรมนี้กับคำศัพท์เกี่ยวกับคำนามที่สามารถแปะรูปลงไปได้ เช่น types of food, body parts, parts of a room in a house, animals เป็นต้น Last Letter, First Letter: (เป็นเกมยอดฮิตของญี่ปุ่นเรียกว่า ชิริ โทริ) ให้นักเรียนนั่งเป็นวงกลมร่วมกับครู จากนั้นครูเริ่มพูดคำออกมา และนักเรียนทางขวามือของครูต้องพูดคำที่ขึ้นต้นด้วยพยัญชนะตัวสุดท้ายของคำที่ครูพูด เช่น ครูพูดว่า bus นักเรียนพูด steak นักเรียนคนถัดไปพูด  key --- yellow --- etc. อย่างนี้ไปเรื่อยๆ เล่นไปจนกว่าจะมีคนต่อไม่ได้หรือพูดคำผิด Line True or False: นำแถบกระดาษกาวมาติดไว้บนพื้นเป็นเส้นยาว ให้ฝั่งหนึ่งเป็น "True" อีกฝั่งหนึ่งเป็น "False" ชูสิ่งของหรือแฟลชการ์ด (แผ่นรูปภาพหรือคำถามที่มีชื่อภาพหรือหมายเลขอยู่ด้านหลัง) ขึ้นมาพร้อมกับพูดชื่อของสิ่งของหรือแฟลชการ์ดนั้น หากนักเรียนคิดว่าครูพูดถูกให้กระโดดไปอยู่หลังเส้นฝั่ง "True" หากผิดให้กระโดดไปที่เส้นฝั่ง "False" นักเรียนที่ตอบผิดให้นั่งรอจนกว่าจะเริ่มเกมรอบใหม่ Make Words Game: สุ่มเขียนพยัญชนะลงบนกระดานดำ ให้นักเรียนทำกิจกรรมเป็นคู่หรือกลุ่มเล็กๆ ช่วยกันสร้างคำขึ้นมาจากพยัญชนะที่ครูเขียนไว้บนกระดานให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เช่น พยัญชนะ g, h, a, t, p, e, c สามารถสร้างคำ cat, peg, tea, hat, get,  etc. ทีมที่สร้างคำได้มากที่สุดคือผู้ชนะ Months March: เกมนี้ต้องใช้ห้องเรียนที่มีพื้นที่กว้างขวางพอที่นักเรียนทุกคนจะเดินมาร์ชไปมาได้ ครูยืนที่ฝั่งขวาทางปลายสุดฝั่งหนึ่งของห้อง นักเรียนยืนเรียงแถวตอนลึกต่อจากครู พอครูพูดว่า "Go!" ทุกคนก็เริ่มออกเดิน พอเริ่มก้าวครูต้องพูดชื่อเดือนออกมาตามลำดับ คือ "January", " February", ... และนักเรียนพูดตามแต่ละเดือน เช่น ครูพูดว่า "January" นักเรียนพูดตาม "January" เดินมาร์ชตามกันไปช้าๆ หลังตรง แขนสะบัดแข็งขัน พอเดินไปได้สักพักครูจะตะโกนอกมาดังๆ ว่า "Stop!" นักเรียนทุกคนก็ต้องหยุดโดยที่แถวตรงเป็นระเบียบในแนวเดียวกับครู ใครที่ยืนไม่ตรงแถวให้ขยับไปอยู่ท้ายสุดของแถว และเริ่มออกเดินต่อ พอถึงอีกปลายหนึ่งของห้องให้หันหลังกลับและออกเดินต่อโดยเดินให้กระฉับกระเฉงและเร็วขึ้น ในรอบสุดท้ายอาจจะเร็วขนาดวิ่งอย่างเป็นระเบียบกันก็ได้ กิจกรรมนี้จะสนุกยิ่งขึ้นหากมีอุปสรรคในห้อง เช่น โต๊ะนักเรียน เก้าอี้นักเรียน เป็นต้น เพราะจะทำให้นักเรียนได้ปีนข้ามหรือลอดใต้โต๊ะสนุกสนาน แต่หลังจากทำไปได้สองสามรอบ ครูควรจะให้นักเรียนเปล่งเสียงพูดเดือนแต่ละเดือนออกมาอย่างพร้อมเพรียงกันโดยไม่ต้องพูดตามครูแล้ว Name Game: กิจกรรมนี้เหมาะกับชั้นเรียนที่เจอกันวันแรก ให้นักเรียนนั่งเป็นรูปวงกลม ชี้ที่ตัวเองและบอกชื่อ "I'm Jason" จากนั้นเพื่อนๆ ที่เหลือทั้งห้องต้องพูดชื่อเพื่อนคนนี้ซ้ำโดยพร้อมเพรียงกัน Number Codes: ตัดกระดาษรูปสี่เหลี่ยมและ เขียนเลข 0-9 บนกระดาษเหล่านั้น เอาตัวเลขใส่ไว้ในกล่อง ประกาศตัวเลขเพื่อให้นักเรียนล้วงเอากระดาษที่มีตัวเลขมาเรียงกันให้ถูกต้องตามที่ครูประกาศ เป็นเกมที่เหมาะกับการเรียนรู้หมายเลขโทรศัพท์ด้วย Number Group Game: เปิดเพลงแล้วให้นักเรียนเดินรอบห้อง ครูหยุดเพลงทันทีและพูดตัวเลขออกมาดังๆ นักเรียนต้องรีบจับกลุ่มกันให้ได้จำนวนตามตัวเลขที่ครูพูดออกมา นักเรียนคนไหนที่ไม่มีกลุ่มอยู่ต้องออกไปนั่งรอนอกวงจนกว่าจะถึงรอบใหม่ Odd-One-Out: เขียนคำ 3-4 คำบนกระดาน ให้นักเรียนกากบาทคำที่ไม่เข้ากลุ่มออก เช่น cat - horse - cake - bird Pass: ให้นักเรียนนั่งเป็นรูปวงกลมร่วมกับครู ครูชูสิ่งของหรือแฟลชการ์ด (แผ่นรูปภาพหรือคำถามที่มีชื่อภาพหรือหมายเลขอยู่ด้านหลัง) ขึ้นมาและพูดชื่อของๆ สิ่งนั้นหรือภาพๆ นั้น เช่น "Pen" แล้วส่งของหรือภาพนั้นให้นักเรียนคนที่นั่งถัดไป นักเรียนพูดชื่อของหรือภาพนั้นและส่งต่อให้เพื่อน ปรับให้ไม่ซ้ำซากจำเจได้ด้วยการเปลี่ยนจากซ้ายไปขวาหรือขวาไปซ้าย หรือทำให้เร็วขึ้น ส่งของต่อให้เร็วขึ้น และมีของหลากหลายยิ่งขึ้น Puppet Conversation: ตุ๊กตามือหรือ แฮนด์ พับเพ็ต นั้นเป็นสิ่งที่ทำให้ห้องเรียนมีชีวิตชีวาได้ดี แล้วครูจะพบว่าเด็กเล็กที่อายเวลาต้องพูดกับครูรู้สึกดีที่ได้พูดกับตุ๊กตา ตุ๊กตาตลกๆ ที่พูดกับนักเรียนจะทำให้ได้ผลดีอย่างที่ครูเองก็คาดไม่ถึง ยกตัวอย่างการใช้ตัวการ์ตูน คุ๊กกี้ มอนสเตอร์ (Cookie Monster) ตอนเริ่มต้นสอนชั้นเด็กเล็กๆ ขั้นตอนที่ทำมีดังนี้ 1. ตอนนี้คุ๊กกี้ มอนสเตอร์นอนหลับอยู่ในถุง แล้วเด็กๆ ก็จะตะโกนเสียงดังลงไปในถุงว่า "Wake up Cookie Monster!" (ตื่นได้แล้วคุ๊กกี้ มอนสเตอร์!) เพราะนั่นเป็นวิธีเดียวที่จะทำให้ คุ๊กกี้ มอนสเตอร์ตื่นได้ 2. คุ๊กกี้ มอนสเตอร์กล่าวสวัสดีกับนักเรียนและถามคำถาม ไม่ว่าจะเป็นชื่อ หรือถามว่าสบายดีไหม อายุเท่าไร ฯลฯ เด็กๆจะตอบแล้วถามคำถามเดียวกันกลับไปยังคุ๊กกี้ มอนสเตอร์ 3. นักเรียนและคุ๊กกี้ มอนสเตอร์ร้องเพลง 'Hello Song' ด้วยกัน 4. คุ๊กกี้ มอนสเตอร์ กล่าวอำลากับนักเรียนทีละคนๆ และกลับไปหลับต่อในถุง แล้วชั้นเรียนจึงเริ่มเรียนจริงๆ กัน Pictionary: เป็นกิจกรรมที่เหมาะกับการทบทวนคำศัพท์ เลือกนักเรียนมาหนึ่งคน ให้นักเรียนคนนั้นดูรูปภาพหรือกระซิบคำให้นักเรียนฟังหนึ่งคำ จากนั้นนักเรียนวาดภาพที่เห็นหรือได้ฟังจากครูลงบนกระดาน นักเรียนคนแรกที่ทายถูกว่ารูปนั้นคืออะไรจะเป็นคนต่อไปที่ได้วาดรูปลงบนกระดาน เกมนี้จะเล่นเป็นทีมให้นักเรียนแข่งกันสะสมคะแนนก็ได้ Preposition Treasure Hunt: เกมนี้ใช้ฝึกเรื่องบุพบทเกี่ยวกับสถานที่และ yes/no question และต้องใช้แถบกาว (สก็อตช์เทป) หรือแท็ค (ก้อนกาวที่คล้ายหมากฝรั่ง ใช้สำหรับติดกระดาษบนผนังหรือกระดาน) สาธิตให้นักเรียนดูโดยเอาสก็อตช์เทปหรือแท็คให้นักเรียนเอาไปซ่อนไว้ อาจจะเป็นใต้โต๊ะ หลังกรอบภาพ ฯลฯ ขณะนั้นให้ครูเดินออกไปนอกห้อง พอนักเรียนซ่อนสก็อตช์เทปหรือแท็คเสร็จครูจึงกลับเข้ามาในห้องและถามคำถาม (yes/no question) เพื่อหาว่านักเรียนเอาไปซ่อนที่ไหน เช่น Is it on the desk?, Is it near the desk?  Is it in the front half of the classroom?  Is it under the chair?  etc. พอหาเจอก็ให้เปลี่ยนนักเรียนมาเป็นคนถามคำถาม หากเป็นห้องเรียนใหญ่สามารถใช้วิธีให้นักเรียนเล่นเป็นคู่ได้ Question Chain: ให้นักเรียนนั่งเป็นรูปวงกลม ครูถามคำถามกับนักเรียนที่นั่งข้างๆ เช่น "What's your name?"  "Do you like chocolate cake?" etc. เมื่อนักเรียนตอบคำถามเสร็จให้นักเรียนคนนั้นหันไปถามคำถามเดียวกันนี้กับเพื่อนที่นั่งถัดไป พอครบรอบแล้วให้เปลี่ยนคำถามใหม่ ครูอาจทำให้เกมสนุกขึ้นด้วยการส่งผ่านลูกบอลไปด้วยขณะที่ถาม-ตอบ Question Ball: ให้นักเรียนนั่งเป็นรูปวงกลม โยนหรือกลิ้งลูกบอลไปที่นักเรียนคนหนึ่งแล้วถามหนึ่งคำถาม ขั้นต่อไปมีสองวิธีให้เลือก วิธีที่ 1 นักเรียนโยนบอลกลับมาให้ครูและครูโยนบอลไปให้นักเรียนคนอื่นและถามคำถามใหม่ วิธีที่ 2 นักเรียนโยนบอลไปให้เพื่อนแล้วถามคำถามเดียวกัน Rope Jump: เกมนี้ต้องใช้เชือก ให้นักเรียนยืนเข้าแถวตอนลึก ครูถือเชือกไว้ที่ปลายหนึ่งและนักเรียนถืออีกปลายหนึ่งไว้ในระดับความสูงที่นักเรียนสามารถกระโดดข้ามได้ วางสิ่งของหรือแฟลชการ์ด (แผ่นรูปภาพหรือคำถามที่มีชื่อภาพหรือหมายเลขอยู่ด้านหลัง) และกล่องไว้อีกฝั่งหนึ่งของเชือก เรียกชื่อสิ่งของหรือแฟลชการ์ดอย่างแรก นักเรียนกระโดดข้ามเชือกหยิบของขึ้นมาให้ถูกต้องและหย่อนลงไปในกล่อง พอขึ้นรอบใหม่ก็ลดระดับเชือกให้ต่ำลงเรื่อยๆ จนนักเรียนต้องคลานลอดไป Shopping: เกมนี้ใช้ได้กับของหลากหลายชนิด (่ผลไม้จำลองหรือผลไม้พลาสติกดีที่สุด) ให้นักเรียนมายืนรวมกันและครูชูของแต่ละอย่างให้ดู ถามนักเรียนว่า "What do you want?" (หรืออาจจะถามว่า "What would you like?" สำหรับนักเรียนชั้นสูงขึ้นไป) นักเรียนอาจจะตอบว่า "An apple, please" ครูพูดต่อว่า "Here you are" แล้วนักเรียนก็ปิดท้ายด้วยการพูดว่า "Thank you" และปิดเกมด้วยเกม 'Give Me Simon Says: เป็นกิจกรรมที่ดีสำหรับการทบทวนเรื่องส่วนต่างๆ ของร่างกาย เช่น "Simon says touch your knees" ครูอาจจะเปลี่ยนชื่อ Simon เป็นชื่อของครูหรือชื่ออื่นก็ได้ เมื่อไรก็ตามที่ครูไม่ได้พูดคำว่า "Simon" เช่น "Touch your knees" นักเรียนจะต้องไม่ทำตามคำสั่ง หากนักเรียนทำผิดให้นั่งรอจนกว่าจะถึงรอบต่อไป Slam: ให้นักเรียนนั่งเป็นวงกลม วางสิ่งของหรือแฟลชการ์ด (แผ่นรูปภาพหรือคำถามที่มีชื่อภาพหรือหมายเลขอยู่ด้านหลัง) ไว้กลางวง บอกให้นักเรียนวางมือทั้งสองข้างไว้บนศีรษะ พอครูพูดชื่อสิ่งของใดออกมาดังๆ นักเรียนก็ต้องรีบวิ่งไปแตะของสิ่งนั้น ใครได้แตะก่อนก็ได้ของสิ่งนั้นไป ใครสะสมของได้มากที่สุดในตอนท้ายเกมเป็นผู้ชนะ Spelling Bee: ให้นักเรียนทั้งหมดมายืนอยู่หน้าชั้น บอกคำหนึ่งคำให้นักเรียนคนแรกสะกด นักเรียนสะกดออกมาดังๆและครูเขียนคำสะกดนั้นลงบนกระดาน หากสะกดผิดนักเรียนคนนั้นต้องออกจากเกมไป นักเรียนคนที่ยืนหยัดเหลือเป็นคนสุดท้ายคือผู้ชนะ เกมนี้จะเล่นเป็นทีมก็ได้ Spin the Bottle: ให้นักเรียนนั่งเป็นรูปวงกลม วางขวดไว้ตรงกลางวง ครูหมุนขวดนั้น พอขวดหยุดหมุนหันปากขวดไปที่นักเรียนคนใดนักเรียนคนนั้นต้องตอบคำถาม หากตอบถูกนักเรียนคนนั้นจะเป็นคนหมุนขวดต่อ เป็นกิจกรรมอุ่นเครื่องที่ดีก่อนเริ่มบทเรียน There is/there are: สำหรับฝึกใช้ there is/there are ให้รายการคำถามกับนักเรียน ให้นักเรียนเดินไปทั่วโรงเรียนเพื่อหาคำตอบสำหรับคำถามเหล่านั้น คำถามอาจจะเป็น How many doors are there in the school? How many teachers are there in the school in this moment? How many plants are there in the hall? How many tables are there in the classroom?, etc.  Time Bomb: ต้องใช้ระเบิดเวลาในการเล่นเกมนี้ เช่น นาฬิกาจับเวลาลวกไข่ ตั้งเวลาไว้ ถามคำถามและโยนตัวจับเวลา ตั้งเวลานี้ไปให้นักเรียน คนที่รับได้ต้องตอบคำถามและโยนตัวจับเวลานี้ไปให้เพื่อนนักเรียนคนอื่น ทำอย่างนี้ไปเรื่อยๆ นักเรียนคนที่มีตัวจับเวลาในมือตอนที่หมดเวลาแล้วต้องตาย เกมนี้ใช้ได้กับคำศัพท์ในหมวดต่างๆ เช่น food, animals, etc. Train Ride Game: ให้นักเรียนตั้งแถวเป็นรถไฟ ปู้นๆ ไปรอบห้อง โดยที่ครูเป็นผู้ออกคำสั่ง เช่น faster, slower, turn left/right, stop, go Touch: ให้นักเรียนวิ่งไปแตะสิ่งของที่ครูสั่ง เช่น "Touch the table" "Touch a chair" "Touch your bag" สีเป็นหัวข้อที่ใช้ได้ดีกับเกมนี้ เช่น "Touch something green" Tornado: อุปกรณ์: แฟลชการ์ด (แผ่นรูปภาพหรือคำถามที่มีชื่อภาพหรือหมายเลขอยู่ด้านหลัง) 'Tornado Cards' (คือแฟลชการ์ดที่มีตัวเลขบนด้านหนึ่ง อีกด้านหนึ่งเป็นรูปทอร์นาโด) เอาแฟลชการ์ดด้านที่เป็นตัวเลขติดบนกระดาน ให้ด้านที่เป็นภาพหรือคำถามอยู่ด้านหลัง จะให้เป็นภาพหรือคำถามขึ้นอยู่กับอายุหรือระดับชั้นของนักเรียน ให้ปนทอร์นาโด การ์ดลงไปในนั้นด้วย 6 ใบ จากนั้น ให้นักเรียนเลือกบัตร หากเลือกได้บัตรเลข หากตอบคำถามถูกทีมนั้นจะได้ลากเส้นหนึ่งเส้นเพื่อวาดรูปบ้าน แต่หากเลือกได้บัตรทอร์นาโดทีมตรงข้ามก็เสียสิทธิในการลากเส้น ทีมไหนลากเส้นสุดท้ายที่ทำให้รูปบ้านสมบูรณ์ ทีมนั้นชนะ Unscramble: เขียนคำบนกระดานโดยให้ตัวสะกดคละกัน เช่น "lrocsmaos" = "classroom" นักเรียนต้องจัดเรียงตัวอักษรที่คละกันให้ออกมาเป็นคำศัพท์ที่ถูกต้อง เกมนี้เหมาะที่จะเล่นเป็นทีม สามารถเลือกใช้บล็อกตัวอักษรหรือตัวอักษรพลาสติกแทนการเขียนบนกระดาน Vanishing Objects Game: วางสิ่งของหลายๆ อย่างไว้ข้างหน้านักเรียน ให้เวลานักเรียนในการจำสิ่งของเหล่านั้นและให้นักเรียนหลับตา ครูหยิบของออกไปหนึ่งชิ้นแล้วบอกให้นักเรียนเปิดตา นักเรียนคนแรกที่บอกได้ว่าของอะไรที่หายไปจะได้ของชิ้นนั้นไปครอง (เหมือนได้ 1 คะแนน) และเริ่มรอบใหม่ Word Chain: ให้นักเรียนนั่งเป็นรูปวงกลมกับครู   ครูพูดคำหรือประโยคออกมา นักเรียนคนที่นั่งถัดไปพูดตามและเพิ่มคำใหม่เข้าไปหนึ่งคำ นักเรียนคนที่สองพูดตามทั้งสองคำและเพิ่มคำใหม่เข้าไปอีกหนึ่งคำ เล่นไปเรื่อยๆ จนครบรอบหรือจนกว่าคำจะมีมากจนจำไม่ได้แล้ว Whisper Game: ให้นักเรียนนั่งในวงกลมกับครู ครูกระซิบคำหรือประโยคให้นั่งเรียนที่นั่งข้างๆ ฟัง เช่น "I'm hungry" นักเรียนคนนั้นหันไปกระซิบให้เพื่อนที่นั่งถัดไปฟัง ทำอย่างนี้ไปเรื่อยๆ จนถึงนักเรียนคนสุดท้าย นักเรียนคนนั้นต้องพูดประโยคออกมาดังๆ เพื่อดูว่าเหมือนประโยคต้นฉบับที่ครูกระซิบหรือไม่ Whiteboard Draw Relay: แบ่งนักเรียนออกเป็นสองทีม ให้ทั้งสองทีมตั้งแถวให้ไกลจากกระดานให้มากที่สุด ครูพูดคำแรกออกมาดังๆ ให้นักเรียนคนแรกของทั้งสองทีมได้ยิน นักเรียนทั้งสองคนต้องวิ่งไปที่กระดาน วาดภาพของคำนั้น วิ่งกลับมาที่ทีมของตัวเอง ทำอย่างนี้ไปเรื่อยๆ ทีมไหนทำเสร็จก่อนเป็นผู้ชนะ ครูอาจทำให้เกมยากขึ้นด้วยการให้เพื่อนร่วมทีมคนที่สองทายให้ได้ก่อนว่ารูปที่เพื่อนคนแรกวาดคืออะไรแล้วจึงจะวิ่งกลับมาแล้วเปลี่ยนเพื่อนคนที่สองวิ่งไปที่กระดานได้ Window Game: เกมนี้จะเล่นได้ต่อเมื่อห้องเรียนมีหน้าต่างที่ออกไปยืนข้างนอกแล้วมองเข้ามาในห้องได้เท่านั้น (อย่าลองเล่นเกมนี้ในห้องเรียนที่ไม่ได้อยู่ชั้นหนึ่งเชียว!) ครูสาธิตการเล่นให้นักเรียนดูก่อน ให้นักเรียนยืนอยู่ด้านหน้าหน้าต่างและครูเดินออกจากห้องไปยืนที่อีกด้านหนึ่งของหน้าต่าง โบกมือให้นักเรียนและทำปากพูดคำออกมา (เหมือนกับการพูดกันผ่านกระจกและอีกฝ่ายหนึ่งไม่ได้ยิน) พอกลับเข้ามาในห้องให้นักเรียนบอกว่าครูพูดอะไร นักเรียนคนที่ตอบถูกก่อนจะได้ไปยืนพูดด้านนอกห้อง Word Recognition Game: เขียนคำที่นักเรียนเรียนไปแล้วบนบัตร (โปสการ์ดจะดีมาก) ให้นักเรียนทั้งหมดยืนที่ฝั่งหนึ่งของห้อง ครูยืนกลางห้อง ชูบัตรขึ้นมาหนึ่งใบ นักเรียนเดินมากระซิบคำนั้นที่หูครู หากถูกต้องให้นักเรียนไปยืนอีกฝั่งหนึ่งของห้อง นักเรียนจะทายกี่ครั้งก็ได้ Zoo Game: กิจกรรมนี้เหมาะกับเด็กเล็กที่เรียนเรื่องเสียงของสัตว์ หลังจากสอนเรื่องสัตว์ชนิดต่างๆ และเสียงของมันแล้ว ให้นักเรียนแต่ละคนนั่งตามจุดต่างๆ ในห้องให้เป็นสัตว์แต่ละชนิด (เพื่อให้ชัดเจนสำหรับเด็กเล็ก ควรให้นักเรียนคนนั้นถือแฟลชการ์ดรูปสัตว์ชนิดนั้นๆ ไว้) ครูเดินรอบห้องไปคุยกับนักเรียนแต่ละคนซึ่งจะตอบได้ด้วยเสียงของสัตว์ที่ตัวเองเป็นเท่านั้น เช่น ครูพูดว่า  "Hello Chai" นักเรียนตอบว่า "Moo!" (วัว) ครูพูดกับนักเรียนอีกคนว่า "What's your name?" นักเรียนตอบว่า "Roar!" (สิงโต) ครูพูดกับนักเรียนอีกคนว่า "How are you, Noi?" นักเรียนคนนั้นตอบว่า "Bow-wow!" (สุนัข)

ประโยคภาษาอังกฤษขอความช่วยเหลือ

เมื่อคุณต้องการขอความช่วยเหลือ สิ่งแรกที่คุณตต้องคิดถึงก็คือ question words:

"What?" อะไร
"When?" เมื่อไหร่
"How?" อย่างไร
"Why?" ทำใม

ต่อไปนี้คือประโยคสำหรับขอความช่วยเหลือภาษาอังกฤษที่พบบ่อย:

"What do you think I should do?" คุณคิดว่าฉันควรจะทำยังไงดี?
"Could you help me please?" คุณช่วยฉันหน่อยนะคะ
"What would you suggest I do?" ขอคำแนะนำหน่อยสิ
"Can you think of anything that might help?" คุณช่วยคิดหาทางออกให้หน่อยสิ
"What ideas can you give me?" แล้วคุณคิดว่ายังไงล่ะ?
"How am I supposed to do this?" ผมจะต้องทำยังไงบ้าง?
"Would you mind helping me out?" ช่วยผมทีนะ
"Do you know if I can use this?" คุณคิดว่าฉันจะทำได้ไหม?
เมื่อมีข้อสงสัยเกี่ยวกับคำศัพท์ (ใช้คำว่า ‘potato’ ละกัน) เราสามารถใช้คำถามตามลิสท์ด้านล่างนี้:

"What does potato mean?" potato แปลว่าอะไรคะ?
"How do you spell ‘potato’ in English?" คำว่า ‘potato’ สะกดยังไงครับ?
"How do you pronounce ‘potato’ correctly?" คำว่า ‘potato’ ออกเสียงยังไงครับ?
"Where do I put the stress on the word ‘potato’?" คำว่า ‘potato’ ควรจะลงเสียงหนักที่พยางค์ไหนคะ?
"How could I use ‘potato’ in a sentence?" คำว่า ‘potato’ ใช้ยังไงเมื่อต้องสร้างประโยค?
ครูr: "Can anyone think of different ways to prepare a ‘potato’? "
นักเรียน: "I don’t understand what you mean, can you repeat that please?" ผมไม่เข้าใจว่าครูหมายความว่ายังไง ช่วยพูดซ้ำอีกทีได้มั้ยครับ?
ครูr: "Of course I can. My question is: How many different ways can you make a meal using a potato?" ได้สิ คำถามก็คือ เการทำอาหารจากมันฝรั่งนั้นสามารถทำได้กี่วิธีด้วยกัน?
นักเรียน: "How am I supposed to do this?" ผมจะต้องทำยังไงบ้าง?
ครู: "Well, what ideas can you give me?" ก็ คุณคิดว่ายังไงล่ะ?

การฝึกฝนที่ดีที่สุดก็คือการลองผิดลองถูกแล้วก็ถามคำถาม ฉะนั้นสงสัยอะไรให้ถามเลย ถามเยอะๆจนกว่าจะเข้าใจอย่าถ่องแท้

- See more at: http://www.englishfirst.co.th/community/Channels/article.aspx?articleName=teacher#sthash.UfgeiZcu.dpuf

ปัญหาการออกเสียงภาษาอังกฤษของเด็กไทย

รากเหง้าปัญหาของการออกเสียงของภาษาอังกฤษของคนไทย
ตอนที่ 1 : International Phonetic Alphabet(IPA) ภาคที่1

International Phonetic Alphabet(IPA)เป็นสัญลักษณ์มาตรฐานสำหรับการแทนเสียงพูดในทุกภาษา นักภาษาศาสตร์ใช้สัญลักษณ์เหล่านี้เพื่อแทนหน่วยเสียงต่าง ๆ ที่อวัยวะออกเสียงของมนุษย์สามารถเปล่งเสียงได้ โดยแทนหน่วยเสียงแต่ละหน่วยเสียงด้วยสัญลักษณ์เฉพาะที่ไม่ซ้ำกัน สัญลักษณ์ในสัทอักษรสากลนั้นส่วนใหญ่นำมาจากหรือดัดแปลงจากอักษรโรมัน สัญลักษณ์บางตัวนำมาจากอักษรกรีก และบางตัวประดิษฐ์ขึ้นใหม่โดยไม่สัมพันธ์กับอักษรภาษาใดเลย

ภาษาอังกฤษ จีน ไทย หรือ ภาษาใดๆ ในโลกก็จะมีสัญลักษณ์เหล่านี้กำหนดเอาไว้ บางทีก็เขียนกลับหัวกลับหาง เช่น ɐ ɔ ə ɟ ɥ ɯ ɹ ᴚ ʇ ʌ ʍ ʎ (ตัวหนังสือกลับหัวของ a c e f h m r ʀ t v w y) เพื่อใช้เเทนเสียงต่างๆ

ถ้านักเรียนภาษาได้ศึกษา IPA อย่างเข้าใจ รับรองว่าการออกเสียงจะไม่มีผิดพลาดเลย โดยเฉพาะภาษาอังกฤษ เป็นภาษาที่มีปัญหามากพอสมควรเพราะเขียนอย่างเเต่ออกเสียงอีกอย่างในหลายคำมาก ๆ เกือบจะทั้งหมดก็ว่าได้ ซึ่งเเตกต่างกับภาษาไทยที่เขียนอย่างไรออกเสียงอย่างนั้น 

ตัวอย่างนะครับ
ไทย : โชคดีมาก ( tʃoʊg-di-mɑg ) (โชก-ดี-มาก)
อังกฤษ : important ( ɪm-ˈpɔrt -nt ) (เอ๊ม-พร๊อด-เอิ้นท.) แปลว่า สำคัญ

อธิบาย : ฝรั่งเจ้าของภาษาจะออกเสียง i เป็นสระ เอ๊ะ มากกว่าจะเป็นสระ อิ เช่น Big อ่านว่า เบ๊ก มากกว่าจะเป็น บิ๊ก ไม่เชื่อลองออกเสียงดูซิครับ ^^ดังนั้นพยางค์แรก IM-PORT-ANT จึงอ่านว่า เอ๊ม
แต่ปัญหาจริงๆอยู่ที่พยางค์สุดท้าย อ่านว่า "เอิ๊นท"เป็นสระ เออะ ตามหลักการออกเสียงไม่ใช่สำเนียงอะไรเลย 

นักเรียนอาจจะงงแล้วละสิ ตกลงอาจารย์เอาอะไรมาพูดให้ฟังเนี่ย !! ฮ่า ๆๆ
ที่นำมาเเสดงให้เห็นจริงๆก็ต้องการจะเอาหลักภาษาจริงๆมาสอนว่า การจะออกสำเนียงฝรั่งเนี่ยมันมีหลักการอยู่ไม่ใช่เเค่เลียนเเบบเท่านั้น 

แล้วมาดูคนไทยออกเสียงคำนี้บ้าง

important แบบไทย : (im-pɔt-tænt) (อีม-พ๊อด-แท่น)
important แบบอังกฤษ  ɪm-ˈpɔrt -nt ) (เอ๊ม-พร๊อด-เอิ้นท.)
เห็นไม๊ครับว่า คนไทยออกเสียงไม่ถูกเองเพราะใช้หลักของภาษาไทยคือ เขียนอย่างไรออกเสียงอย่างนั้น แต่ภาษาอังกฤษออกเสียงคำต่างจากที่เขียน ดังนั้นนี่คือรากเหง้าของปัญหาที่คนไทยฟังฝรั่งเจ้าของภาษาไม่ออก และพูดยังไงก็ไม่เหมือนฝรั่ง

แล้วทำไมต้องพูดให้เหมือนกับฝรั่งล่ะ ??
ตอบ : นักเรียนรู้อยู่เเล้วว่าถ้าออกเสียงชัดเราก็มั่นใจมากยิ่งขึ้นและภูมิใจในตัวเองด้วยมันเป็นเรื่องของความรู้เเละความสามารถไม่ใช่การกระเเดะอย่างเเน่นอน และการที่เราออกเสียงชัดมันก็ยังสื่อว่าเราเป็นผู้ที่มีการศึกษาภาษาอังกฤษมาดีมากและมีทักษะเป็นเลิศจนพูดได้คล่องแคล่ว สำหรับการทำงานสำเนียงที่ดีก็เปรียบบดั่งปริญญาใบที่สองเลยล่ะครับ 

นักเรียนเรามาจบตอนที่1เพียงเท่านี้ก่อนนะครับ เดี๋ยวนักเรียนจะปวดหัวกับรายละเอียดที่เยอะมาก ก็เเหงละสิครับอาจารย์เล่นขุดรากเหง้าของปัญหาภาษาอังกฤษกับการออกเสียงของคนไทยมาถกให้นักเรียนดู มันก็ดูเยอะเป็นธรรมดา 

เทคนิคการสอนภาษาอังกฤษที่ดี

เทคนิคการสอนภาษาอังกฤษ 10 วิธี

โพสต์เมื่อวันที่ : 15 ก.พ. 2555 IP : เปิดอ่าน : 43439 / 0 ความเห็น คะแนนของ BLOG นี้ (69.00%-20 ผู้โหวต)

ทุกวันนี้ การเรียนการสอนภาษาอังกฤษได้มีวิวัฒนาการ และมีทฤษฎีการสอนหลากหลายวิธี ที่ครูจะเลือกแนวทางที่เหมาะสมนำไป ดัดแปลงใช้สอนนักเรียนแต่ละคน .....

เทคนิคการสอนภาษาอังกฤษ 10 วิธี

          ทุกวันนี้ การเรียนการสอนภาษาอังกฤษได้มีวิวัฒนาการ และมีทฤษฎีการสอนหลากหลายวิธี ที่ครูจะเลือกแนวทางที่เหมาะสมนำไป ดัดแปลงใช้สอนนักเรียนแต่ละคน ดังวิธีสอนต่อไปนี้
         1.วิธีการสอนไวยากรณ์และการแปล ( Grammar Transalation ) เป็นวิธีการสอนที่เน้นกฎไวยากรณ์และใช้การแปลเป็นสื่อให้นักเรียนเข้าใจบทเรียน
ลักษณะเด่น
           1.1ครูจะบอกและอธิบายกฎเกณฑ์ตลอดจนข้อยกเว้นต่างๆ
           1.2ในด้านคำศัพท์ ครูจะสอนครั้งละหลายคำ บอกคำแปลภาษาไทย บางครั้งเขียนคำอ่านไว้ด้วย
           1.3ครูเน้นทักษะการอ่าน และการเขียน
           1.4ครูเน้นวัดผลด้านความรู้ ความจำ คำศัพท์ กฎเกณฑ์ ความสามารถในการแปล
           1.5ครูมีบทบาทสำคัญมากที่สุด
           1.6นักเรียนเป็นผู้รับฟัง และจดสิ่งที่ครูบอกลงในสมุด
           1.7นักเรียนจะต้องท่องจำกฎเกณฑ์ตลอดจนชื่อเฉพาะต่างๆ ทางไวยากรณ์นั้นๆ
           1.8นักเรียนทำแบบฝึกหัดที่สอดคล้องกับเกณฑ์ไวยากรณ์นั้นๆ
           1.9นักเรียนได้ฝึกนำศัพท์มาใช้ในรูปประโยค
          2.วิธีสอนแบบตรง เป็นวิธีการสอนที่เน้นทักษะการฟัง และพูดให้เกิดความเข้าใจก่อน แล้วจึงฝึกทักษะการอ่านและการเขียน โดยมีความเชื่อว่า เมื่อนักเรียนสามารถฟังและพูดได้แล้ว ก็จะสามารถอ่านและเขียนได้ง่าย และเร็วขึ้น ไม่เน้นไวยากรณ์มากนัก บทเรียนส่วนใหญ่เป็นกิจกรรมการสนทนา นักเรียนได้ใช้ภาษาเต็มที่
ลักษณะเด่น
           2.1ครูคอยกระตุ้นให้นักเรียนพูดโต้ตอบ
           2.2ครูสร้างสภาพแวดล้อมหรือใช้สื่อที่เอื้อต่อการเรียนการสอน
           2.3อธิบายคำศัพท์เป็นภาษาอังกฤษ และใช้ตัวอย่างประกอบเป็นของจริง
           2.4การวัดผลเน้นทักษะการฟัง และพูด เช่น การเขียนตามคำบอก การปฏิบัติตามคำสั่ง
           3.วิธีสอนแบบฟัง-พูด ( Audio-Lingual Method ) เป็นวิธีการสอนตามหลัก ภาษาศาสตร์ และวิธีการสอนตามแนวโครงสร้าง เป็นการสอนตามหลักธรรมชาติ คือ ฟัง พูด อ่าน และเขียน สอนครบองค์ประกอบตามลำดับจากง่ายไปหายาก
ลักษณะเด่น
          3.1ครูต้องเป็นแบบอย่างที่ดีในการใช้ภาษาที่เรียนให้แก่ผู้เรียนในการเลียนแบบ
          3.2ครูจะจัดนำคำศัพท์และประโยคมาสร้างเป็นรูปประโยคให้นักเรียนพูดซ้ำๆกัน ในรูปแบบที่
แตกต่างกัน
         3.3ครูมุ่งเรื่องการฝึกรูปประโยคทางภาษาในห้องเรียนมากกว่าประโยชน์การใช้ภาษาในชีวิตประจำวัน
          3.4นักเรียนจะต้องฝึกภาษาที่เรียนซ้ำๆ
          3.5นักเรียนเป็นผู้ลอกเลียนแบบ และปฏิบัติตามครูจากสิ่งที่ง่ายไปหาสิ่งที่ยากจนเกิดเป็นนิสัย
สามารถพูดได้อย่างอัตโนมัติ
          4.วิธีการสอนตามทฤษฎีการเรียนรู้แบบความรู้ความเข้าใจ ( Cognitive Code Learning Theory ) วิธีการสอนแบบนี้ยึดแนวคิดที่ว่า ภาษาเป็นระบบที่เป็นไปตามกฎเกณฑ์ ความเข้าใจ และการแสดงออก ทางภาษาขึ้นอยู่กับความเข้าใจ กฎเกณฑ์ เมื่อผู้เรียนมีความเข้าใจในรูปแบบของภาษาและความหมายแล้ว ก็จะสามารถใช้ภาษาได้
ลักษะเด่น
         4.1ครูมุ่งฝึกทักษะทุกด้านตั้งแต่เริ่มสอน โดยไม่จำเป็นต้องฝึกฟังและพูดให้ดีก่อน แล้วจึงอ่านและเขียนตามวิธีสอนแบบฟัง-พูด ( Audio-Lingual Method )
         4.2ครูสอนเนื้อหาแตกต่างกัน ขึ้นอยู่กับความต้องการที่แตกต่างของนักเรียน ที่มีความสามารถในทักษะการฟัง พูด อ่าน เขียน ที่แตกต่างกัน
          4.3สนับสนุนให้ผุ้เรียนใช้ความคิด สติปัญญา และมีความรู้สึกที่ดีต่อการเรียนภาษาอังกฤษ
          4.4ใช้ภาษาไทยในการช่วยอธิบาย แต่อธิบายเฉพาะในเรื่องการฟังและพูด
          4.5การวัดและประเมินผลในด้านภาษาของนักเรียนนั้น คือ ความคล่องแคล่วในการใช้ภาษาแต่ละขั้นตอน
           5.วิธีการสอนตามเอกัตภาพ ( Individualized Instruction ) ในรูปแบบนี้ ผู้เรียนเริ่มมีบทบาทจากการเป็นผู้รับเพียงฝ่ายเดียวมาเป็นผู้ที่มีส่วนร่วม ในการเรียนการสอนมากขึ้นเป็นลำดับ
ลักษณะเด่น
           5.1การสอนเปลี่ยนจากครูเป็นหลัก กลายเป็นผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง
           5.2ครูพยายามให้นักเรียนมีโอกาสศึกษาค้นคว้าด้วยตนเองตามความสามารถของแต่ละบุคคล
ให้ได้มากที่สุด
           5.3ครูจะเตรียมสื่อ เอกสาร บทเรียน โปรแกรม ชุดการเรียน คอมพิวเตอร์ช่วยสอนและแนวคำตอบไว้ให้ เพื่อให้นักเรียนเรียนรู้ด้วยตนเอง
          6. วิธีสอนแบบตอบสนองด้วยท่าทาง ( Total Physical Response Method ) แนวการสอนแบบนี้ให้ความสำคัญต่อการฟังเพื่อความเข้าใจ เมื่อผู้ฟังเข้าใจเรื่องที่ฟังอยู่และสามารถปฏิบัติตามได้ก็จะช่วยให้จำได้ดี
ลักษณะเด่น
          6.1ในระยะแรกของการเรียนการสอน ผู้เรียนไม่ต้องพูด แต่เป็นเพียงผู้ฟังและทำตามครู
          6.2ครูเป็นผู้กำกับพฤติกรรมของนักเรียนทั้งหมด ครูจะเป็นผู้ออกคำสั่งเอง จนถึงระยะเวลาที่
นักเรียนสามารถพูดได้แล้ว จึงเรียนอ่านและเขียนต่อไป
          6.3ภาษาที่นำมาใช้ในการสอนเน้นที่ภาษาพูด เรียนเรื่องโครงสร้างทางไวยากรณ์และคำศัพท์
มากกว่าด้านอื่นๆ โดยอิงอยู่กับประโยคำสั่ง
          6.4นักเรียนจะข้าใจความหมายได้อย่างชัดเจนจากการแสดงท่าทางของครู
          6.5ครูทราบได้ทันทีว่านักเรียนเข้าใจหรือไม่ จากการสังเกตการปฏิบัติตามคำสั่งของนักเรียน
         7. วิธีการสอนแบบอภิปราย ( Discussion Method ) เป็นวิธีการสอนที่มุ่งให้ผู้เรียน รู้จักการทำงานเป็นกลุ่ม รวมพลังความคิดเพื่อพิจารณาหาทางแก้ไขปัญหา หาข้อเท็จจริง
ลักษณะเด่น
         7.1ฝึกให้นักเรียนกล้าแสดงออก กล้าแสดงความคิดเห็นกล้าพูด อย่างมีเหตุผล ฝึกการเป็นผู้ฟังที่ดี ฝึกให้เป็นคนมีระเบียบวินัย และอดทนที่จะรับฟังความคิดเห็นของผู้อื่น
         7.2ครูสร้างสถานการณ์ให้นักเรียนทำงานว่า สมมตินักเรียนจะเข้าค่ายพักแรมเป็นเวลา
5 วัน นักเรียนจะต้องเตรียมเครื่องใช้อะไรไปบ้าง ช่วยกันอภิปรายและสรุปผลออกมาเป็นรายงานส่งครู
เป็นต้น      
         8. วิธีการสอนแบบโครงการ ( Project Method ) เป็นวิธีที่สอนให้ผู้เรียนทำกิจกรรมใดกิจกรรมหนึ่งที่ผู้เรียนสนใจ หรือตามที่ครูมอบหมายให้ทำ
ลักษณะเด่น
         8.1 นักเรียนจะดำเนินการอย่างอิสระ และมีอิสระในการใช้ภาษาอย่างเต็มที่
         8.2ครูเป็นเพียงผู้ชี้แนะช่วยเหลือและติดตามผลงานของนักเรียนว่าดำเนินการ ความก้าว
หน้า อุปสรรคการประเมินผลงานใดบ้าง
         9. วิธีการสอนแบบกลุ่มสัมพันธ์ ( Community Language Learning )
ลักษณะเด่น
        9.1ยึดผู้เรียนเป็นหลัก นักเรียนแต่ละคนจะต้องเข้าร่วมกิจกรรม
        9.2เน้นการพัฒนาความสัพพันธ์ระหว่างครูกับนักเรียน และระหว่างนักเรียนด้วยกัน ทำให้ผู้เรียน
เกิดความรู้สึกว่าเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่ม
       9.3ครูทำหน้าที่เป็นผู้ให้คำปรึกษาด้านภาษาเท่านั้น ส่งเสริมให้นักเรียนมีความคิดริเริ่มสร้างสรรค์
       9.4เน้นการใช้ภาษาเพื่อการสื่อสาร สิ่งที่นำมาเรียนสามารถนำไปใช้ในชีวิตประจำวันได้ การฝึกให้
ผู้เรียนใช้โครงสร้างประโยค คำศัพท์และเสียง ตามวิธีการสอนแบบกลุ่มสัมพันธ์
       9.5การประเมินผลการเรียนนั้นจะเป็นการทดสอบแบบบูรณาการ โดยให้นักเรียนประเมินตนเองดูจากการเรียนรู้ของตนเอง และความก้าวหน้าของตน
       10. วิธีสอนตามแนวการสอนภาษาเพื่อการสื่อสาร ( Communicative Approach ) จากข้อเท็จจริงพบว่าถึงแม้นักเรียน จะเรียนรู้โครงสร้างของภาษามาแล้วเป็นอย่างดี แต่ก็ยังไม่สามารถพูดได้หรือสื่อสารได้ดีนัก ด้วยเหตุผลนี้ นักภาษาศาสตร์และผู้ที่เกี่ยวข้องกับการเรียนภาษาต่างประเทศ ได้เสนอแนวการสอนแบบใหม่ คือ การสอนเพื่อการสื่อสาร โดยมีความเชื่อว่าภาษาไม่ได้เป็นเพียงระบบไวยากรณ์ที่ประกอบด้วยเสียง ศัพท์ และโครงสร้างเท่านั้น แต่ภาษาคือ ระบบที่ใช้ในการสื่อสาร
            ดังนั้นการสอน จึงควรให้นักเรียนสามารถนำภาษาไปใช้ในการสื่อสารได้ และจะต้องใช้ภาษาให้เหมาะสมตามสภาพสังคมด้วย


ที่มา : งานราชการ  http://www.sahavicha.com เขียนโดย ครูอนงค์

ทำไมภาษาอังกฤษของไทยถึงแย่... อยู่อันดับท้ายๆ ของอาเซียน”

วันก่อน อ่านบทความเรื่อง “ทำไมภาษาอังกฤษของไทยถึงแย่... อยู่อันดับท้ายๆ ของอาเซียน”

ในเว็บไซต์แห่งหนึ่ง คนต่างชาติเขาวิเคราะห์เหตุผลหลายข้อที่น่าสนใจ และสมควรจะได้รับการแก้ไขอย่างเร่งด่วน แม้ว่าจะเป็นปัญหาที่เราท่านรู้กันดีมานานแล้วก็ตาม

เขาบอกว่า สาเหตุประการแรก คือ “ระบบการศึกษาไทยเน้นเรื่องท่องจำ”
นี่เป็นประเด็นที่รับรู้กันในระบบการศึกษาไทยมาช้านาน นั่นคือ สอนให้นักเรียนท่องจำสิ่งที่ครูสอน ไม่ว่าจะเป็นไวยากรณ์หรือคำศัพท์ ขาดการวิเคราะห์ พูดคุย ซักถาม

ถามว่า ปัญหานี้ เป็นที่รับรู้กันในระดับผู้วางนโยบายหรือไม่ ตอบว่ารู้อย่างแน่นอน ถามว่าในทางปฏิบัติได้รับการแก้ไขมากน้อยเพียงใด ตอบว่าในภาคเอกชน มีความพยายามปรับปรุงตามลำดับ แต่ในระบบราชการ ยังไม่อาจจะดิ้นหลุดจากระบบเก่าๆ ได้

เมื่อโรงเรียนต่างจังหวัดส่วนใหญ่ยังอยู่ใต้ระบบราชการเดิม ช่องว่างระหว่างการเรียนรู้ของเด็กในเมืองกับที่อยู่ไกลปืนเที่ยง ก็ยิ่งจะกว้างขึ้นอย่างปฏิเสธไม่ได้

เหตุผลข้อสอง คือ การขาดวิธีการสอนแบบวิเคราะห์ คือ สอนให้รับรู้ ไม่ต้องถามว่าสิ่งที่ครูสอนนั้นถูกต้องเป็นจริงหรือไม่
ครูสอนภาษาอังกฤษของโรงเรียนไทย ยังไม่ได้คุณภาพตามที่ต้องการ ดังนั้น เมื่อนักเรียนซักถามก็มักจะตอบไม่ได้ หรือไม่พยายามจะหาคำตอบ เพราะยังเชื่อเหมือนเดิมว่าครูต้องตอบได้ทุกคำถาม ทั้งๆ ที่บทบาทของครูต้องเปลี่ยนไปเป็น “ผู้ชี้แนะ” และเป็น “โค้ช”มากกว่าที่จะสถาปนาตนเป็นผู้รอบรู้ทุกเรื่อง และเมื่อนักเรียนซักถามในสิ่งที่ครูตอบไม่ได้ ก็จะเกิดความรู้สึกว่า “นักเรียนลองภูมิ” ซึ่งยิ่งทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างครูกับนักเรียนห่างเหินมากขึ้น

นั่นย่อมนำไปสู่ปัญหาข้อที่สาม คือ ครูไทยด้อยคุณภาพ ยิ่งหากเป็นครูภาษาอังกฤษด้วยแล้ว การฝึกสอนให้เป็นครูภาษาที่ดี ยิ่งยากลำบากขึ้น เพราะการเป็นครูที่ดี และเก่งเป็นที่ชื่นชอบของนักเรียน เป็นเรื่องที่ต้องสั่งสมอย่างเป็นระบบ

แต่ทุกวันนี้ กระบวนการฝึกครูของเรายังห่างไกลจากมาตรฐานที่ควรจะเป็น และเมื่อครูคุณภาพต่ำ นักเรียนจะมีคุณภาพดีไม่ได้

สาเหตุอีกประการหนึ่ง คือ ครูต่างชาติก็ใช่ว่าจะมีคุณภาพที่ดีเสมอไป และมีปัญหามากมายตามมา เช่น แม้จะจบปริญญาแต่ไม่ได้เรียนทางด้านการสอน และบางคนไม่มีวุฒิปริญญาที่ต้องมี ซ้ำร้ายยังใช้ปริญญาปลอมสมัครเป็นครูเสียอีก

ไม่ต้องเอ่ยให้ต้องท้อใจเพิ่มเติมว่า การสอบเป็นครูก็มีการโกงและลอกข้อสอบ ตลอดไปถึงการใช้เงินซื้อวุฒิบัตรกันได้ง่ายๆ

อีกข้อหนึ่งที่คนต่างชาติมองเข้ามาในระบบการศึกษาของไทย แล้วบอกว่า เป็นปัญหาใหญ่ คือ ตัวกระทรวงศึกษาฯ เอง ที่ยังไม่ได้รับความสำคัญเพียงพอ จากผู้นำการเมืองที่มักจะมองข้ามความสำคัญ ของเนื้อหาสาระของการปฏิรูปการศึกษาอย่างแท้จริง ทั้งๆ ที่การศึกษาเป็นหัวใจของการสร้างประเทศชาติ

ดังนั้น เมื่อมีคนถามว่าทำไมเด็กไทยเรียนภาษาอังกฤษ 12-15 ปี แต่พูดก็ไม่ได้ เขียนก็ไม่เป็น เราจึงตอบไม่ได้ ใบ้กินไปตามๆ กัน

แม้ว่าเราจะรู้เหตุผลความอ่อนแอของการสอนภาษาอังกฤษ ในระบบโรงเรียนของเราเอง และเคยมีความพยายามจะแก้ไขเป็นครั้งเป็นคราว แต่ยังไม่เคยทำกันอย่างเป็นกิจจะลักษณะ จากระดับสูงสุด คือ ผู้รับผิดชอบบ้านเมืองที่มีทั้งทรัพยากร บุคลากร และ คำมั่นสัญญาต่อประชาชน

แต่ที่ขาด คือ ความมุ่งมั่นและวิสัยทัศน์ของการปฏิรูปการเรียนภาษาอังกฤษอย่างเป็นรูปธรรม

ที่ต้องย้ำเรื่องนี้อีกครั้งในวันนี้ ก็เพราะ...เมื่อเกิด “ประชาคมอาเซียน” หรือ AEC ในอีกสองปีข้างหน้า เราต้องเจอกับ “ของจริง” ในโลกแห่งการแข่งขัน และเมื่อถึงวันนั้น...จะใบ้กินกันทั้งประเทศ!